“165 χιλιόμετρα, 10 λίτρα νερό, 1.5 λίτρο τσίπουρο, 4 σακούλια ρύζια, 2 λουκανικάρες και κάμποσες τρομποπαπαριές χαρακτηρίζουν για ακόμα μια φορά τους δύο ένδοξους bicyclettades.. Για άλλο ένα Σαββατοκύριακο απαρνηθήκαμε τα καφέ και τα ξενύχτια και βαρέσαμε πετάλι. Φορτώσαμε τις bicyclettes και απολαύσαμε για άλλη μια φορά το ευχάριστο συναίσθημα του τουριστοbicyclettarismatos” : Αυτό είναι ένα μικρό μέρος απο το διαδικτυακό ημερολόγιο του Γιάννη Πισπιρίκου και του Αλέξανδρου Ρίζου, το οποίο αναφέρεται στα ταξίδια τους στην Καβάλα. 

Τη στιγμή που εγώ θεωρώ ότι το κατόρθωμα τους είναι τουλάχιστον αντάξιο με εκείνο του Μάθιου Γουέμπ, εκείνοι μου περιγράφουν την εμπειρία τους όχιως κάτι το εξαιρετικό. Φίλοι και κοντοχωριανοί,όταν ήταν πιτσιρικάδες, έβλεπαν τους άλλους να κάνουν εκδρομές με τα ποδήλατα τους και ζήλευαν μέχρι αηδίας. “Κάποια στιγμή κατάφερα να το κάνω κι εγώ. Πρώτη εκδρομή ήταν το 2003 στην Αλόννησο με το κορίτσι.”, θυμάται ο Γιάννης. Κάπως έτσι κόλλησαν. Στην εκδρομή τους στην Καβάλα γνώρισαν ένα ζευγάρι γάλλων που έκανε το γύρο της Ευρώπης και ήρθε η έκλαμψη: Δημιούργησαν το blog, ενώ στην παρέα τους τους προστέθηκαν κι άλλα άτομα.

  Έχω πολλές απορίες. Έχουν δει πολλούς να εκδράμουν με τα ποδήλατα; Ο Αλέξανδρος μου επισημαίνει ότι στο εξωτερικό συμβαίνει κατά κόρον, καθώς υπάρχουν πάρα πολλοί τύποι που επιλέγουν αυτού του είδους τον τουρισμό. Που βάζουν τα μπαγκάζια τους; Αυτή η ερώτηση ακούστηκε πολύ ηλίθια. Με πληροφορούν οτι υπάρχουν ειδικά βαλιτσάκια που τοποθετούνται στις σχάρες του ποδηλάτου. Πως τους αντιμετωπίζουν φίλοι και συγγενείς; “Με χιούμορ”,μου απαντούν και αντιλαμβάνομαι ότι δεν θα βγάλω άκρη μαζί τους…

Εξακολουθεί  ναμου φαίνεται βουνό. “Αν έχεις να ανέβεις βουνό είναι” σχολιάζουν γελώντας και παραδέχονται ότι όντως το ταξίδι είναι κουραστικό: “Ωστόσο,όλη η διαδικασία είναι μαγική. Ξυπνάς το πρωί, τρως το πρωινό σου, κάνεις χαβαλέ με την παρέα και ξεστήνεις το τσαντίρι που έχεις στήσει σε οποιοδήποτε άκυρο σημείο της περιοχής που ταξιδεύεις. Το μεσημέρι έχεις το μαγείρεμα,ενώ το βράδυ θέματα προς επίλυση, όπως το πού θα μείνεις και πόσο θα πιείς πριν κοιμηθείς.”! Αναποδιές έχουν συμβεί; Πολλές, ειδικά αν έχουνμαζί τους το φίλο τους τον Μιλτιάδη, που δεν φημίζεται για την τύχη του (του λεχουν κλέψει κάμερα και παπούτσια),ή “αν κάποια autostrada μπει στο…δρόμο τους”, όπως μου λένε. Επίσης, κάποτε ο Γιάννης τράκαρε με τον Αλέξανδρο (ο δεύτερος δεν του μιλούσε όλη μέρα).

Διαβάζοντας στο blog τις εμπειρίες τους από το περσυνό καλοκαιρινό τους ταξίδι σε Ιταλία, Γαλλία, Ανδόρα και Ισπανία.ανυπομονώ για την φετινή τους bicyclettada. Μαθαίνω ότι πάνε για Μόναχο και γυρνάνε με ορθοπεταλιές προς Βαλκάνια: Γερμανία,Αυστρία, Κροατία και Γιουγκοσλαβία ή Βοσνία μέσα σε δύο εβδομάδες. Υπάρχει στόχος να φτάνουν στο κάθε μέρος σε συγκεκριμένο χρόνο; “Ο στόχος είναι Δευτέρα να είμαστε πίσω στις δουλείες μας”! Και να γράψουμε τις εμπειρίες στο blog…

πηγή περιοδικό “soul”