Κι ύστερα κάποιοι θεωρoύν περίεργο το να μετακινείσαι με ποδήλατο. Για δείτε κι αυτά κύριοι…

Το ποδήλατο της φωτογραφίας, βρίσκεται ένα βήμα μπροστά από τα κλασσικά tandem  ποδήλατα δύο θέσεων. Έχει τρεις θέσεις για ποδηλάτες και είναι ειδικά διαμορφωμένο ώστε στην σχάρα και στο μπροστά τιμόνι να μπορούν να τοποθετηθούν δύο καθισματάκια για μωρά. Δημιουργήθηκε για τους… πολύτεκνους ποδηλάτες! Πέρα από την κλασσική απορία για το πώς μπορεί να ανέβει τις ανηφόρες, ερώτημα είναι και το πώς θα μπορεί να στρίψει στα στενά… Φυσικά αποτελεί μια απάντηση σε όσους υποστηρίζουν πως μία από τις χρησιμότητες του αυτοκινήτου είναι να πηγαίνει το πρωί τα παιδιά στο σχολείο, αλλά για φανταστείτε τον πατέρα να πηγαίνει το πρωί και να αφήνει τον ένα γιό του στο γυμνάσιο, τον άλλο στο δημοτικό, τα δύο μικρά στον παιδικό σταθμό και στην συνέχεια να πρέπει να ποδηλατήσει με αυτό το  θηρίο μέχρι την δουλειά..

Ποδήλατο… hammer, ανακάλυψαν αυτή τη φορά οι κινέζοι. Το ποδήλατο της φωτογραφίας σχεδίασε ο κινέζος εφευρέτης Li Weiguo με σκοπό να μπορεί να χρησιμοποιηθεί τόσο στην στεριά όσο και στην θάλασσα… Έχει πλατιές ακτίνες στον πίσω τροχό ώστε να λειτουργεί σαν έλικας και στηρίζεται σε 4 άδειες μπουκάλες νερού, όπως αυτές που έχουμε στα γραφεία. Το σύστημα που κρατά τις μπουκάλες μπορεί να αφαιρεθεί εύκολα, ώστε ο ποδηλάτης να συνεχίσει την πορεία του στην στεριά… Τις μπουκάλες όμως τί της κάνει, τις κουβαλάει πάνω στο ποδήλατο;

Ένα δείγμα ποδηλάτου από τη σελίδα www.christianiabikes.com και είναι εξαιρετικό, όπως και όλα τα υπόλοιπα. Και δεν είναι τα πιτσιρίκια, αλλά οι γονείς τους που κάνουν τη διαφορά. Με ωραίες έστω και δύσκολες ορθοπεταλιές στην παραλία στα πρωτοποριακά τους ποδήλατα και με καλαθάκι για τα ψώνια της τελευταίας στιγμής.

Η εκγύμναση του ανθρώπινου οργανισμού, αλλά και η λύση του κυκλοφοριακού προβλήματος στις πόλεις, αποτελούν δύο σοβαρούς λόγους για την εξάπλωση της χρήσης των ποδηλάτων.

Σε μια εποχή που γίνεται προσπάθεια να βελτιωθούν οι περιβαλλοντικές συνθήκες στις πόλεις, η χρήση του ποδηλάτου για τις καθημερινές μετακινήσεις, είναι κοινά αποδεκτό ότι θα ήταν μια πολύ αποτελεσματική λύση. Ίσως το πιο βασικό προσόν του ποδηλάτου είναι  η μικρή κατάληψη χώρου. Για τις ευρωπαϊκές πόλεις, που τα κέντρα τους χτίστηκαν σε εποχές ανυποψίαστες για το αυτοκίνητο, η εξοικονόμηση χώρου είναι σημαντική.

Το ποδήλατο ως οικονομικό, καθαρό και υγιεινό μέσο μεταφοράς, αποτελεί μία γρήγορη και οικονομική λύση στα δύο σημαντικότερα προβλήματα των σύγχρονων πόλεων: το κυκλοφοριακό και το πρόβλημα της ρύπανσης, χωρίς να ξεχνάμε ότι ταυτόχρονα γυμνάζει τον οργανισμό και βοηθά αποτελεσματικά στην καταπολέμηση του άγχους. Mε το ποδήλατο γυμνάζεται κυρίως το καρδιοαναπνευστικό σύστημα, καθώς και οι μύες των ποδιών, ενώ μελέτη έδειξε ότι ακόμα και σε συνθήκες κυκλοφορίας σε μεγάλη πόλη (καυσαέρια, μποτιλιάρισμα) η συγκέντρωση μονοξειδίου του άνθρακα στο αίμα των ποδηλατιστών ήταν 10 φορές μικρότερη απ οτι σε επιβάτες και οδηγούς αυτοκινήτων.

Σύμφωνα με έρευνα του Αυστραλού καθηγητή Λέον Στράκερ από το πανεπιστήμιο Κέρτιν, οι μαθητές που περπατούν ή πάνε με το ποδήλατο στο σχολείο τους, έχουν λιγότερους πόνους στη μέση και τον αυχένα σε σχέση με όσους μετακινούνται με το αυτοκίνητο των γονιών τους ή με το λεωφορείο.

Ο Στράκερ συνιστά στους γονείς να φορτώνουν τα παιδικά τους με τη σχολική τσάντα και να τα στέλνουν περπατώντας σχολείο, αρκεί το βάρος της τσάντας να μην ξεπερνά το 15% του σωματικού βάρους των παιδιών.

Αν π.χ. ένα παιδί ζυγίζει 40 κιλά, η τσάντα του δεν πρέπει να ξεπερνά τα έξι κιλά. Σύμφωνα με τον Αυστραλό ερευνητή, το περπάτημα ή το ποδήλατο με τη σχολική τσάντα βελτιώνει τη δύναμη και την αντοχή των μυών γύρω από τη σπονδυλική στήλη, πράγμα που μειώνει τους πόνους στη μέση. Η έρευνά του σε 1.200 παιδιά έδειξε ότι τα μισά από αυτά μετακινούνταν με λεωφορείο ή αυτοκίνητο και είχαν πόνους στη μέση ή και τον αυχένα.

Πηγές Έθνος και Ημερησία

Είναι 85 ετών και σκοπεύει να διανύσει μια απόσταση 1680 χιλιομέτρων με το
ποδήλατό του!

Ο Τζακ Γκρίφιν, απαντώντας   στην ερώτηση, γιατί μπαίνει σ’ αυτή τη δοκιμασία σε ηλικία 85 ετών, λέει: “Γιατί δεν μπορώ να το κάνω όταν πεθάνω”. Αυτή δεν είναι η πρώτη φορά που ο κ. Γκρίφιν  διανύει ρεκόρ αποστάσεων με το ποδήλατό του.Το 1985 σε ηλικία 61 ετών έκανε τον γύρο της Αυστραλίας σε 100 μέρες. “Τώρα πια πέρασαν τα χρόνια, αλλά ελπίζω να κάνω την απόσταση Μπρίσμπαν-Κερνς (1680 χιλιόμετρα) σε 18 μέρες”, λέει ο κ. Γκρίφιν, οποίος προσθέτει πως αισθάνεται νέος και ότι στη ζωή του δεν κάπνισε ποτέ, δεν κατανάλωσε αλκοόλ και τρώει “συγκρατημένα”.
“Δεν νευριάζω, είμαι ήρεμος και δέχομαι τη ζωή όπως είναι” συμπλήρωσε…

Πηγή Ημερησία

O μέσος όρος ποσοστού μετακίνησης με ποδήλατο στις ευρωπαϊκές χώρες ανέρχεται στο 25% του πληθυσμού. Εν αντιθέσει, στην Ελλάδα δεν τίθεται καν ζήτημα ποσοστού. Αν ο αριθμός των ανθρώπων που κινούνται καθημερινά με ποδήλατο στην πρωτεύουσα φτάνει τις 3.500 και πάλι πρόκειται για λίγους σε σχέση με άλλες ευρωπαϊκές πόλεις. Οι ποδηλάτες στη χώρα μας είναι υποπολλαπλάσιοι από αυτούς που πραγματικά θα μπορούσαν να χρησιμοποιούν ποδήλατο.

Ένας τρόπος να ενσωματωθεί το ποδήλατο και στις ζωές των Ελλήνων είναι το σύστημα ενοικίασης ποδηλάτων, στις μεγάλες τουλάχιστον πόλεις. Όπως επισημαίνει ο αναπληρωτής καθηγητής του ΕΜΠ και συγγραφέας βιβλίων Θάνος Βλαστός για την ποδηλασία στις πόλεις, ένα δημοτικό σύστημα ενοικίασης ποδηλάτων, όπως αυτά που λειτουργούν εδώ και χρόνια στο Παρίσι, τη Βαρκελώνη, τις Βρυξέλλες και πολλές ακόμα ευρωπαϊκές πόλεις, θα μπορούσε να ενισχύσει σημαντικά τη μετακίνηση με ποδήλατο και στη χώρα μας.

Ως πλέον πετυχημένο σύστημα θεωρείται αυτό στο Παρίσι: προσφέρει 20.600 ποδήλατα (καλύπτει το 1% του πληθυσμού) και έχει αναπτύξει 1.451 σημεία εξυπηρέτησης (περίπου ανά 300 μέτρα) καλύπτοντας επαρκώς το μεγαλύτερο μέρος της πόλης. Μάλιστα γίνονται και προσφορές: πρόσφατα η πρώτη μισή ώρα ποδηλασίας δεν χρεωνόταν, ενώ για κάθε 30 λεπτά που περνούσαν από τον δωρεάν χρόνο ο χρήστης πλήρωνε 1 ευρώ. Σύμφωνα με έρευνα, ο μέσος χρόνος μιας διαδρομής στο Παρίσι ανέρχεται στα 18 λεπτά, ενώ η διαχειρίστρια εταιρεία ενοικίασης ποδηλάτων υποστηρίζει ότι 42.000.000 χρήστες- από περιστασιακούς πελάτες έως σταθερούς συνδρομητές- έχουν εξυπηρετηθεί από την αρχή της λειτουργίας του συστήματος το 2007. Αντίστοιχα συστήματα ενοικίασης ποδηλάτων έχουν δημιουργηθεί σε Λουξεμβούργο, Βιέννη, Σεβίλλη, Λυών, Μασσαλία, Όσλο, Στοκχόλμη, Μιλάνο, Βερολίνο, Φρανκφούρτη, Ουάσιγκτον, Ρίο Ντε Τζανέιρο και πολλές ακόμα πόλεις.

Το μόνο σίγουρο πάντως είναι, πως για να πραγματοποιηθεί τέτοιου είδους βήμα θα πρέπει να υπάρχει και χώρος στους δρόμους για τη μετακίνηση των ενοικιαζόμενων αυτών ποδηλάτων, δηλαδή οργανωμένο σύστημα ποδηλατοδρόμων στις πόλεις. Συνεπώς, υπάρχει καιρός ακόμη για όνειρα…

Πηγή   Τα νέα

Συζήτηση με τον συγκοινωνιολόγο Πέτρο Κρητικό για βελτίωση του σχεδίου των ποδηλατοδρόμων

Άλλη μία πολύ θετική κίνηση πραγματοποίησε χθες το απόγευμα η ομάδα του Bikerespect. Πραγματοποιήθηκε συνάντηση με τον συγκοινωνιολόγο Πέτρο Κρητικό και έγινε ανοιχτή συζήτηση με θέμα το σχέδιο των ποδηλατοδρόμων που σχεδιάζει ο δήμος Θεσσαλονίκης. Η συζήτηση είχε σαν θέμα να βρεθούν εφικτές τροποποιήσεις του συγκεκριμένου σχεδίου έτσι ώστε να βελτιωθεί το υπάρχον, πρόχειρα μελετημένο, σχέδιο. Στην συνάντηση παραβρέθηκαν άτομα από όλες τις ομάδες που επιθυμούν μια πιο ανθρώπινη πόλη και βιώσιμη και ποιοτική μετακίνηση. Ένωση Πεζών, Ποδηλάτες Θεσσαλονίκης, Γυμνή Ποδηλατοδρομία έδωσαν το παρόν.

Οι εναλλακτικές διακοπές άρχισαν να αποκτούν φανατικούς οπαδούς και στην Ελλάδα. Σε πολλές άλλες χώρες του κόσμου, και κυρίως στην Ευρώπη, πρόκειται για διαδεδομένη συνήθεια

Ζέστη, ήλιος, παγωμένο καρπούζι, μυρωδιά αντιηλιακού το πρωί και αναμμένο «φιδάκι» το βράδυ. Καλοκαίρι. Οι άδειες ξεκίνησαν και μέχρι τις πρώτες μέρες του Σεπτέμβρη όλοι θα φύγουν εκ περιτροπής για διακοπές. Εξοχικά σπίτια στα πατρογονικά εδάφη ή ένα από τα χιλιάδες καταλύματα σε όλη την Ελλάδα; Κι όμως το δίλημμα μπορεί να είναι εντελώς διαφορετικό…

Να πάω να βοηθήσω στη διάσωση της φώκιας ή να κάνω πυροφύλαξη στη Βόρεια Ελλάδα; Να μάθω αγγειοπλαστική στην Πάρο ή αγιογραφία στην Πάτμο; Να συμμετάσχω στη μαστιχοκαλλιέργεια ή να βοηθήσω στην κατασκευή μονοπατιών; Να πάω στη Σαμοθράκη που κάνουν αστροπαρατηρήσεις ή στην Κάλυμνο να μάθω σερβικά;

Εθελοντισμός, απόκτηση γνώσεων ή και τα δύο; Ολα μαζί και το κυριότερο καινούργιες εμπειρίες και καινούργιοι φίλοι. Οι εναλλακτικές διακοπές άρχισαν να αποκτούν φανατικούς οπαδούς και στην Ελλάδα. Σε πολλές άλλες χώρες του κόσμου, και κυρίως στην Ευρώπη, πρόκειται για διαδεδομένη συνήθεια και πολλοί είναι αυτοί που αφιερώνουν μέρος των διακοπών τους σε τέτοιες δραστηριότητες.

Πρόκειται για προγράμματα που διοργανώνουν είτε Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις είτε ιδιωτικοί φορείς και απευθύνονται σε όλα τα πορτοφόλια και σε όλα τα γνωστικά αντικείμενα.

Στην πρώτη περίπτωση, που αφορά ΜΚΟ οι οποίες ζητούν εθελοντές, το κόστος είναι από ανύπαρκτο έως ελάχιστο και αφορά μόνο τις μετακινήσεις του ενδιαφερόμενου. Στέγη παρέχεται σε όλες τις περιπτώσεις, όπως και πολλά από τα γεύματα, τα οποία συνήθως ετοιμάζονται εντός. Η ασφάλιση περιλαμβάνεται στο 99% των περιπτώσεων ή απαιτείται να υπάρχει για όποιον θέλει να γίνει εθελοντής.

Η απασχόληση με το όποιο αντικείμενο έχει συγκεκριμένο ωράριο, έτσι ώστε να υπάρχει και άφθονος ελεύθερος χρόνος για όποιον αποφασίσει να συνδράμει σε κάποια προσπάθεια. Ταυτόχρονα οι γνώσεις και οι εμπειρίες που αποκτώνται είναι πολύτιμες για όλους. Επαφή με τη φύση, τις τοπικές κοινωνίες και αναβίωση συναισθημάτων που έχουν διαγραφεί από την καθημερινότητά μας στις μεγαλουπόλεις είναι μερικά από τα προτερήματα της συμμετοχής.

Οσον αφορά τη δεύτερη περίπτωση, της μάθησης και της εξερεύνησης, σαφώς και υπάρχει οικονομική συμμετοχή, αλλά το κόστος ποικίλλει ανάλογα με το αντικείμενο. Για παράδειγμα, η αστροπαρατήρηση και τα μαθήματα αστρονομίας κοστίζουν 20 ευρώ την ημέρα, ενώ τα 1.200 ευρώ την εβδομάδα μπορεί να φτάσει το κόστος των μαθημάτων αγιογραφίας με τη διαμονή και όλα τα γεύματα πληρωμένα.

Το πόσο περισσότερο ενημερωμένοι είναι οι ξένοι σχετικά με τις εναλλακτικές διακοπές, φαίνεται και από τις ιστοσελίδες του εκάστοτε διοργανωτή, που συνήθως είναι γραμμένες στα αγγλικά έχοντας την ελληνική γλώσσα ως δεύτερη επιλογή. Μάλιστα, σε κάποιες περιπτώσεις, οι πληροφορίες είναι μόνο στα αγγλικά ή και τα γαλλικά, παρ’ όλο που οι δραστηριότητες λαμβάνουν χώρα στην Ελλάδα και οι διοργανωτές είναι Ελληνες.

Πολλοί είναι και οι ξένοι που συμμετέχουν ακόμα και στα εθελοντικά προγράμματα της χώρας μας. Είναι χαρακτηριστικό ότι έρχονται κάθε χρόνο διασχίζοντας τη μισή υδρόγειο (ακόμα και από την Αυστραλία) για να βοηθήσουν στη διάσωση απειλούμενων ειδών.

Είναι κατανοητό όταν δουλεύεις όλο το χρόνο, να θέλεις στις διακοπές να μην κάνεις απολύτως τίποτα. Η μέχρι τώρα συμμετοχή όμως και οι δηλώσεις όσων δοκίμασαν, δείχνουν ότι τελικά όλα αυτά δεν κουράζουν. Αντίθετα, γεμίζουν τους ανθρώπους.

Οσοι λοιπόν βαρεθήκατε τα ίδια τοπία, τους ίδιους ανθρώπους και τις ίδιες συνήθειες ή διψάτε για γνώση ή προσφορά στις διακοπές σας, δεν μένει παρά να το ψάξετε λίγο περισσότερο. Η «Ε» παραθέτει μερικά παραδείγματα που θα κάνουν το καλοκαίρι σας διαφορετικό, αλλά με ένα σερφάρισμα στο Διαδίκτυο θα ανακαλύψετε πολύ περισσότερα. Οποιοδήποτε κι αν είναι το ενδιαφέρον σας, είναι σίγουρο ότι θα βρείτε έναν τρόπο εναλλακτικών διακοπών να το εξασκήσετε και να το απολαύσετε.

Πηγή Ελευθεροτυπία

Χτες, ημέρα Παρασκευή, πραγματοποιήθηκε ο αποκλεισμός του ποδηλατόδρομου και του πεζόδρομου προς τους οδηγούς αυτοκινήτων στην παραλία. Αξιόλογος αριθμός ποδηλατών έδωσε το παρόν, διαμαρτυρόμενος για το παρκάρισμα στο μοναδικό ποδηλατόδρομο της πόλης, τοποθετώντας τα ποδήλατα έτσι ώστε να εμποδίζουν τα αυτοκίνητα. Πέρα από ορισμένες αναμενόμενες αντιδράσεις και από την προειδοποίηση απαγόρευσης του πικ νικ στο χώρο από αστυνομικούς, όλα κύλησαν ομαλά και η ατμόσφαιρα ήταν θετική. Πώς να μην ήταν άλλωστε αφού συνοδευόταν από φαί, ποτό και μουσική; Από τις 9 λοιπόν ως τις 4 το βράδυ διήρκησε η αποχαιρετιστήρια (για όσους φεύγουν το καλοκαίρι) διαμαρτυρία μας πετυχαίνοντας ελπίζουμε, όσο γίνεται, το στόχο μας. Περισσότερα ποδήλατα, ποδηλατόδρομους στην πόλη και γενικότερα ποιοτική μετακίνηση για πεζούς και μη. Αισιοδοξούμε τουλάχιστον, καθώς πρώτη φορά αντικρύσαμε σε αντίθεση με τις υπόλοιπες μέρες μια παραλία «καθαρή» από αυτοκίνητα γεμάτη ανεμπόδιστο κόσμο. Κι ακόμη κι αν δεν το κατάλαβαν πολύ κάποιοι, εμείς με δράσεις θα θυμίζουμε την ύπαρξή μας ώσπου τελικά να υλοποιηθούν όλα αυτά που επιδιώκουμε!

Ευχαριστούμε όλους εσάς που παρευρεθήκατε στην δράση μας.

Έπεται συνέχεια…