Του Γ.Σ. Βέργου*
vergos@topo.auth.gr
Προκειμένου κάτι θετικό να αρχίσει, να πραγματοποιηθεί και να διατηρηθεί, χρειάζεται συλλογική, κοινή δράση, επαναπροσδιορισμό της ατομικής μας συμπεριφοράς και δημιουργική διάθεση.
Η παραπάνω σκέψη θεωρώ ότι απασχολεί πολλούς από εμάς, είτε ως φιλοσοφικό ερώτημα (η ευθύνη ανήκει στους λίγους ή στους πολλούς;) είτε ως θέση-απάντηση (η ευθύνη ανήκει στους λίγους – η ευθύνη ανήκει στους πολλούς), όταν διαλογιζόμαστε ή απλώς διερωτόμαστε και προβληματιζόμαστε για την κατάσταση, στην οποία βρίσκεται σήμερα η χώρα μας, η πόλη μας, η γειτονιά μας, η διαβίωσή μας, το περιβάλλον στο οποίο ζούμε. Πολύ περισσότερο μας απασχολεί το ερώτημα αυτό στις περιπτώσεις που αναλογιζόμαστε παράγοντες και συνθήκες που διαμορφώνουν την οικογενειακή και εργασιακή καθημερινότητά μας. Η εύκολη προσέγγιση και συχνά μόνιμη επωδός πολλών νεοελλήνων είναι να αποδίδεται η ευθύνη στους λίγους, σε αυτούς που μας κυβερνούν, ενώ εμείς οι άλλοι, οι απλοί πολίτες, θεωρούμε ότι δεν έχουμε μερίδιο ευθύνης ή ότι εντέλει δεν μπορούμε να αλλάξουμε κάτι. Το καίριο ζήτημα, λοιπόν, είναι αν οι πολλοί έχουμε χρέος απέναντι όχι σε κυβερνήσεις και πολιτικούς αλλά στους ίδιους τους εαυτούς μας για τις συνθήκες που διαμορφώνουν την καθημερινότητά μας, τις πόλεις μας, τη χώρα μας και τελικά τη ζωή μας. Προσωπικά πιστεύω ότι είναι ευθύνη όλων μας και του καθενός από εμάς ξεχωριστά, διότι, προκειμένου κάτι θετικό να αρχίσει, να πραγματοποιηθεί και να διατηρηθεί, χρειάζεται συλλογική, κοινή δράση, επαναπροσδιορισμό της ατομικής μας συμπεριφοράς και δημιουργική διάθεση. Εξάλλου είναι γνωστό και, πιστεύω, κοινά παραδεκτό πως, εάν κάποιος θέλει να αλλάξει την κοινωνία, τον κόσμο, πρώτα πρέπει να αλλάξει τον εαυτό του.
(more…)