EΡΩΤΗΜΑΤΟΛΟΓΙΟ ΓΙΑ ΤΟΝ ΠΟΔΗΛΑΤΟΔΡΟΜΟ ΚΗΦΙΣΙΑΣ ΦΑΛΗΡΟΥ
Ο σχεδιασμός του συγκεκριμένου ποδηλατόδρομου στην Αθήνα θα αποτελέσει οδηγό για σχεδιασμό μεγάλων διαδρομών στην Ελλάδα.
Αγαπητοί ποδηλάτες,
Από τη Μονάδα Βιώσιμης Κινητικότητας του ΕΜΠ θέλουμε τη βοήθειά σας στα παρακάτω ερωτήματα που θα μας βοηθήσουν στον καλύτερο σχεδιασμό του ποδηλατόδρομου Φάληρο – Κηφισιά:
- Ποιο είναι κατά τη γνώμη σας το καλύτερο υλικό επίστρωσης για ποδηλατόδρομο
- Ποιος πιστεύετε ότι πρέπει να είναι ο συμπληρωματικός εξοπλισμός για ποδηλάτες και ποδήλατα που θα πρέπει να εγκατασταθεί ούν κατά μήκος της διαδρομής Φάληρο – Κηφισιά (π.χ. ποδηλατοστάσια, βρύσες, σύστημα τροφοδοσίας αέρα για ελαστικά, τηλέφωνα ανάγκης κλπ).
- Με ποιο τρόπο πιστεύετε ότι πρέπει να προστατεύεται ο ποδηλατόδρομος από την παράνομη στάθμευση (π.χ. διαφορά στάθμης με το οδόστρωμα, λεπτή νησίδα, , κολονάκια, παρτέρια, μάτια γάτας κλπ)?
- Με τι σχεδιασμούς πιστεύετε ότι βελτιώνεται η αισθητική της γενικότερης διαδρομής; Αποτελεί για σας η αισθητική σημαντική παράμετρο για την επιλογή χρήσης ποδηλάτου;
- Το πλάτος 2 μ. για τους αμφίδρομους ποδηλατόδρομους σας είναι αρκετό;
- Η σχετική συνύπαρξη με τους πεζούς (στην ίδια στάθμη πεζοδρόμιο και ποδηλατόδρομος) είναι ένα σοβαρό πρόβλημα για την ασφάλεια όλων;
Η Μονάδα Βιώσιμης Κινητικότητας παρακολουθεί το sites σας και θα λάβει υπόψη της στο σχεδιασμό τις προτάσεις που θα κατατεθούν. Μπορείτε επίσης να μας στείλετε σκέψεις ή προτάσεις στο email smuntua@gmail.com
Σημείωση από admin: Απαντήστε στο ερωτηματολόγιο με σχόλιο στο συγκεκριμένο άρθρο ή στείλτε mail στο admin@podilates-thess.gr
4 Comments »
Leave a comment
You must be logged in to post a comment.



1.Αντιολισθητικός ασφαλτοτάπητας με σωστή απορροή των ομβρίων και χωρίς παρεμβολές σχαρών υπονόμων.
2.σύστημα τροφοδοσίας αέρα για ελαστικά ανά 2-3km
3.νησίδα με παρτέρια, δέντρα.
4.με χρήση πρασίνου.
5.Για αρχή είναι καλά αλλά θα χρειαστεί αύξηση όταν γίνουμε περισσότεροι.
6.Αν είναι ευδιάκριτο που είναι ο χώρος του καθενός νομίζω δεν θα υπάρχει πρόβλημα. Αρκεί να φτάνει ο χώρος και στους δύο(όχι όπως στην θεσσαλονίκη που στο μικρό πεζοδρόμιο κάναν και ποδηλατόδρομο και δεν χωράει κανείς, ούτε οι ποδηλάτες ούτε οι πεζοί)
1. Θα συμφωνήσω απόλυτα με τον Παναγιώτη, κυρίως στο κομμάτι με τις σχάρες των υπονόμων
Αλλά και σχεδιαστικά κομμάτια αστικού εξοπλισμού, όπως παγκάκια, θέσεις στάθμευσης γα ποδήλατα, στάγαστρα κ.α. μπορουν να αποτελέσουν πόλο έλξης για την χρήση της συγκεκριμένης διαδρομής.
2. Δεν γνωρίζω δυστυχώς την περιοχή, αλλά θέσεις στάθμευσης και τροφοδοσία αέρα είναι πάντα χρήσιμα
3. Όπου είναι δυνατό, νησίδες με φύτευση
4. Σίγουρα η ψηλή και η χαμηλή φύτευση αναβαθμίζει και δροσίζει
5. Και πάλι θα συμφωνήσω με τον Παναγιώτη
6. Επειδή ακόμα δεν έχει γίνει βίωμα στους πεζούς η χρήση του ποδηλάτου, ίσως στην αρχή θέλει προσοχή στην ευκρινή σήμανση των διαφορετικών λωρίδων (ίσως με χρήση άλλου υλικού ή χρώματος του τάπητα)και φυσικά θέλει να υπάρχει και ο απαραίτητος χώρος και για τους δύο
1. Συμφωνώ κι εγώ: Αντιολισθητικός ασφαλτοτάπητας με σωστή απορροή των ομβρίων και χωρίς παρεμβολές σχαρών υπονόμων.
2. Κατά προτεραιότητα ποδηλατοστάσια και σύστημα τροφοδοσίας αέρα.
3. Η χρήση πρασίνου με νησίδες με δέντρα και άλλα φυτά δρα αποτρεπτικά για τους οδηγούς ΙΧ ώστε να μην παραβιάσουν τον ποδηλατόδρομο και δίνει σαφώς μία πιο όμορφη εικόνα στους δρόμους. Επίσης η χρήση πρασίνου ακόμη και σε αυτά τα σημεία μπορεί να δράσει πολλαπλασιαστικά όσον αφορά την αύξηση του πρασίνου στις ελληνικές πόλεις.
4. Η αισθητική σίγουρα παίζει πάντα ρόλο, ιδιαίτερα για τον κόσμο που δεν χρησιμοποιεί ποδήλατο αυτή τη στιγμή, αλλά αναμένεται να το κάνει με την αύξηση των έργων υποδομών για το ποδήλατο. Το πράσινο παίζει σημαντικό ρόλο, όπως και η ύπραξη χώρων στάθμευσης ποδηλάτου, χώρων ανάπαυλας, η σωστή σηματοδότηση κοκ.
5. Ίσως θα ήταν καλύτερο να προβλέψουμε την αύξηση των ποδηλατών και να αυξηθεί το πλάτος του ποδηλατοδρόμου πάνω από τα 2 μέτρα, ακόμη και αν αποτελεί ιδιαίτερα δραστικό μέτρο που θα βρει αντίθετους πολλούς οδηγούς ΙΧ.
6. Η συνύπαρξη με τους πεζούς αποτελεί σημαντικό στοιχείο της εναλλακτικής ήπιας μετακίνησης. Αυτό που είναι σημαντικό είναι η αφαίρεση χώρου από τα ΙΧ. Οι ποδηλάτες μπορούν να συνυπάρχουν με τους πεζούς, αρκεί να μην εισέρχονται οι δεύτεροι με επικίνδυνο τρόπο στον ποδηλατόδρομο. Ο σαφής διαχωρισμός του ποδηλατόδρομου από το χώρο των πεζών νομίζω πως είναι απαραίτητος ακόμη και με τη χρήση πρασίνου, τη χρήση διαφορετικού χρώματος και υλικού στο έδαφος και ό,τι άλλο μπορεί να δράσει συμπληρωματικά.
Άντε να απαντήσω κι εγώ από δω. Πολύ χαίρομαι που τρέχει τόση έρευνα γύρω από το ποδήλατο! Επιτέλους! Δανείζομαι στοιχεία από όλους και συμπληρώνω αρκετά:
1.Αντιολισθητικός ασφαλτοτάπητας κόκκινου ή πράσινου χρώματος (πάβτως σίγουρα έντονου και ξεκάθαρα διακριτού) με καλή απορροή των ομβρίων και χωρίς παρεμβολές σχαρών υπονόμων.
2.Δεν γνωρίζω ακριβώς την περιοχή (αν και τηνθυμάμαι αμυδρά). Κάποια ποδηλατοστάσια και σύστημα τροφοδοσίας αέρα για ελαστικά ανά 3-4 km νομίζω θα ήταν χρήσιμα.
3.Νησίδα (όχι όμως πολύ ψηλή και στρογγυλεμένη ή με κάποιο υλικό καουτσούκ ίσως στις γωνίες της για την αποφυγή τραυματισμών σε περίπτωση ελιγμού ανάγκης από τον ποδηλάτης) με παρτέρια, δέντρα, θάμνους κ.λπ. Όπου δεν είναι δυνατή η τοποθέτηση νησίδας, καλό θα ήταν να υπάρχουν διαχωριστικά από κάποιο ασφαλές υλικό (π.χ. καουτσούκ) το οποίο όμως να είναι και ανθεκτικό (όσι όπως της Θεσσαλονίκης που έχουν ξαχαρβαλωθεί και εξαφανισθεί τα περισσότερα τέτοια διαχωριστικά).
4.Η αισθητική αποτελεί σίγουρα μία ακόμη υπολογίσιμη παράμετρο και βελτιώνεται με τη χρήση καλαίσθητων υλικών και βεβαίως αρκετού πρασίνου. Βοηθάνε βεβαίως ιδιαίτερα και οι χώροι ανάπαυλας όπως παγκάκια, τραπεζάκια (για άραγμα, ή ακόμα και τραπεζάκια πινγκ-πονγκ όπως έχουν στο Βερολίνο).
5.Όχι, γιατί δε μπορούμε να λειτουργούμε με το κριτήριο των τωρινών αναγκών, αλλά των αυριανών. Για αμφίδρομους ποδηλατόδρομους νομίζω πως χρειαζόμαστε τουλάχιστον 2,5 μ. πλάτος.
6.Όχι κανένα πρόβλημα. Η συνύπαρξη μάλιστα είναι κατά τη γνώμη μου επιθυμητή, αρκεί να γίνει σωστός σχεδιασμός με σεβασμό σε πεζό και ποδηλάτη και να επαρκεί σαφώς ο χώρος και στις δύο ομάδες πληθυσμού (παράδειγμα προς αποφυγή η αθλιότητα της Θεσσαλονίκης, όπου ζωγράφισαν δύο γραμμές πάνω σε πλατείες και πεζοδρόμους, που ήδη δε χωρούσαν οι πεζοί, και τα ονόμασαν ποδηλατοδρόμους). Βεβαίως θα χρειαστεί ίσως λίγος χρόνος για να αλλάξουν οι νοοτροπίες και ο ένας να σέβεται τον χώρο του άλλου ακόμα κι όταν δεν υπάρχουν δαχωριστικά όπως νησίδες ή κολωνάκια κ.λπ.
Καλή επιτυχία με την έρευνα και θα περιμένουμε τα πορόσματά της!