Tης Ελλης Τριανταφυλλου
Το περιστατικό -όχι μεμονωμένο αφού έχει επαναληφθεί και με άλλους ανυποψίαστους πολίτες- αποδεικνύει τον παραλογισμό αλλά και τη δυσκολία που έχει αυτό το οποίο αποκαλούμε «σύστημα» (σ.σ. τοπικές αρχές, φορείς, όργανα της τάξεως κ.ά.) να αφομοιώσει και να υπερασπιστεί επιλογές και στάσεις ζωής που η ίδια η πολιτεία αναδεικνύει ως αναγκαίες στις σημερινές συνθήκες διαβίωσης. Ο νοσοκομειακός γιατρός της ιστορίας ξεκίνησε το πρωί από το σπίτι για την εργασία του, ακολουθώντας με το ποδήλατό του την ίδια διαδρομή που ακολουθεί καθημερινά τα τελευταία δυόμισι χρόνια.
Τη μόνη, ασφαλή, διαδρομή για την ακρίβεια, η οποία περνάει μέσα από τη λιμενική ζώνη, αφού η εικόνα των δρόμων της Πάτρας, ιδιαίτερα γύρω από την περιοχή του λιμανιού, θυμίζει ζούγκλα, και προσφέρεται μόνο για… ζογκλέρ οδηγούς δίτροχων -πολλώ δε μάλλον ποδηλάτων. Εκεί γύρω στο ύψος της Αγίου Νικολάου, τού απαγορεύτηκε η είσοδος. Στη δικαιολογημένη έκπληξη του γιατρού και στην παρατήρηση ότι δεν υπάρχει πουθενά απαγορευτική πινακίδα, ο ένστολος που τον σταμάτησε απάντησε ότι στο συγκεκριμένο σημείο έχει τοποθετηθεί ένα σύστημα ασφαλείας. Ακολούθησε φραστικός διαπληκτισμός και η σύλληψη του γιατρού, ο οποίος βρέθηκε στο τμήμα με τη διαδικασία του αυτοφώρου. Το γεγονός ότι ο γιατρός δίνει καθημερινή, σκληρή μάχη για να σώσει ζωές συνανθρώπων του και τη δίνει, όπως οι ίδιοι οι ασθενείς του αναγνωρίζουν, με όλη του την ψυχή, είναι μόνο μία μικρή πινελιά στο παραπάνω τοπίο, που δείχνει όμως σε τι περιπέτειες μπορεί να μπει ένας ακέραιος πολίτης που σέβεται το κοινωνικό σύνολο, αλλά και το περιβάλλον. Το ζήτημα δεν είναι προσωπικό, είναι ευρύτερο και δεν αφορά έναν, αλλά το σύνολο της τοπικής κοινωνίας.
(more…)